[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 22، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1396 ) ::
جلد 22 شماره 6 صفحات 0-0 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی پلانی متری و بیومکانیکی اثر موضعی سینئول برروی التیام زخم‌های باز تمام ضخامت پوست در موش صحرایی
رحیم محمدی 1، قادر جلیلزاده - امین2، ملیکا اکبری3
1- استادیار دانشگاه ارومیه ، r.mohammadi@urmia.ac.ir
2- استادیار دانشگاه ارومیه
3- - -
چکیده:   (256 مشاهده)

        مقدمه:  التیام زخم حاصل اندرکنش پیچیده وقایع سلولی و بیوشیمیایی می باشد که منجر به بازیابی انسجام بافتی و قدرت کششی آن می­گردد. هدف از این مطالعه ارزیابی فعالیت ترمیمی سینئول در مدل زخم تمام ضخامت پوست می­باشد.
 
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی آینده نگر بود. ارزیابی روند التیام بر اساس مطالعات پلانی متری و بیومکانیکی در یک دوره 21 روزه بعد از جراحی استوار بود.  40 سر رت در این مطالعه استفاده شدند. جهت ارزیابی پلانی متری 20 سر رت سالم بطور تصادفی به 5 گروه 4 تایی، شامل گروه کنترل ( فقط ایجاد زخم باز)، گروه شاهد (زخم باز با پماد پایه)، گروه تیمار یک با 25/0 ، گروه تیمار دو با 5/0 و گروه تیمار سه با 1درصد پماد سینئول تقسیم بندی شدند. درصد کاهش سطح زخم در تمامی گروهها در روزهای 3، 6، 9، 12، 15، 18 و 21 با گرفتن عکس بوسیله ی دوربین دیجیتالی و محاسبات پلانی متری اندازه گیری گردید. جهت مطالعه بیومکانیکی 20 سر رت بطور تصادفی در 5 گروه 4 تایی به همان شیوه ی قبل تقسیم بندی شدند. در روز 9 نمونه ها جهت ارزیابی بیومکانیکی با فراسنجه های  نقطه تسلیم ، حداکثر قدرت کششی،  حداکثر انرژی جذب شده وسفتیگرفته و بررسی شدند. در خصوص انقباض زخم مقادیر بدست آمده با استفاده از تست ANOVA Repeated-Measures  و در مطالعه بیو مکانیکی مقادیر بدست آمده باANOVA  یک طرفه مورد ارزیابی قرار گرفته است.
 
یافته ها: در گروه تیمار 2   فرا سنجه های بیومکانیکی نقطه تسلیم (10/0±49/1)، حداکثر قدرت کششی (11/0±64/1)، حداکثر انرژی جذب شده (32/0±74/1)  و سفتی بافت ( 11/0±74/1) ترمیم یافته تفاوت معنی­داری با گروه کنترل ، گروه تیمار 1 و تیمار 3 داشت (002/0 = P). پس از بررسی نتایج حاصل از استعمال پمادهای مختلف حاوی 1-8 سینئول  بر روی  زخم پوست رت های مورد آزمایش مشاهده گردید که ا ستفاده از پماد 5/0 درصد در گروه تیمار 2 در روزهای 15 (10/1±67/5)، 18 (40/0±7/2) و21(38/0±30/0)  باعث افزایش بیشتری در میزان جمع شدگی زخم و کاهش مساحت زخم در مقایسه با  سایر گروها گردید. به طوریکه پماد 5/0 درصد در گروه تیمار 2 (38/0±30/0)میزان جمع شدگی سریعتر و بیشتری نسبت به گروه های دیگر داشت (002/0 = P).
نتیجه گیری: پماد حاوی  سینئول  نیم درصد در زخم های باز به دلیل افزایش روند جمع شدن زخم و کاهش زمان لازم برای پر کردن زخم توسط بافت جوانه ای می تواند مفید باشد.
 

واژه‌های کلیدی: التیام زخم، سینئول، بیومکانیک، پلانی متری
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بالینی-جراحی
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۳۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۱۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۱/۲
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadi R, Jalilzadeh-Amin G, Akbari M. Planimetric and biomechanical study of local effect of Cineole on full thickness wound healing in rat. Armaghane danesh. 2018; 22 (6)
URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1814-fa.html

محمدی رحیم، جلیلزاده - امین قادر، اکبری ملیکا. ارزیابی پلانی متری و بیومکانیکی اثر موضعی سینئول برروی التیام زخم‌های باز تمام ضخامت پوست در موش صحرایی. ارمغان دانش. 1396; 22 (6)

URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1814-fa.html



دوره 22، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
ارمغان دانش Armaghane danesh
Persian site map - English site map - Created in 0.053 seconds with 807 queries by yektaweb 3604