[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
بانک ها و نمایه نامه ها::
فرم پیش نیاز ارسال مقاله::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
بانک ها و نمایه ها
DOAJ
GOOGLE SCHOLAR
..
:: دوره 26، شماره 4 - ( 6-1400 ) ::
جلد 26 شماره 4 صفحات 478-464 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر هیدروژل ژلاتینی حاوی سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر ترمیم زخم در موش‌های صحرایی نر دیابتی
سونا زارع1 ، محمد علی نیلفروش‌زاده2 ، رحیم احمدی*3 ، الهام ابکار4
1- گروه زیست‌شناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2- مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- کالج بین المللی اوسینا، بوداپست، مجارستان ، drrahahmadi@yahoo.com
4- گروه زیست‌شناسی، واحد تهران، دانشگاه آزاد علوم پزشکی، تهران ،ایران.
چکیده:   (4923 مشاهده)
زمینه و هدف: علی‌رغم پژوهش‌های بسیار در مورد به کارگیری سلول‌های بنیادی در ترمیم زخم­های دیابتی، اما نتایج هنوز هم چالش برانگیز می‌باشند. هدف از این تحقیق تعیین اثرات هیدروژل ژلاتینی حاوی سلول­های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر ترمیم زخم دیابتی در مدل حیوانی بود.
 
روش بررسی: در این مطالعه تجربی ـ آزمایشگاهی که در سال 1399 انجام شد، سلول­های بنیادی مزانشیمی از بافت چربی انسانی جداسازی و تعیین هویت شدند. هیدروژل ژلاتین با استفاده از آنزیم ترانس‌گلوتامیناز میکروبی ساخته شد. القای دیابت در موش­های صحرایی‌نر نژاد ویستار از طریق تزریق استرپتوزوتوسین انجام شد. متعاقباً زخم­هایی به ضخامت 8/0سانتی­متر در پشت موش­ها ایجاد شد. حیوانات به دو گروه شاهد(تحت تیمار با نرمال‌سالین) و تیمار با هیدروژل حاوی سلول­های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی تقسیم­بندی شدند. التیام زخم در روزهای 7، 14 و 21 روز پس از تیمار، از طریق تصاویر تهیه شده از زخم، ارزیابی گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری تی‌تست و آنالیز واریانس یک‌طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
 
یافته­ها: مساحت سطح زخم در گروه تیمار با "هیدروژل + سلول‌های بنیادی مزانشیمی" کاهش معنی‌داری در روزهای 7، 14 و 21 در مقایسه با اولین روز تیمار داشت(به ترتیب01/0p<، 001/0p< و 001/0p<). بر خلاف گروه شاهد، مساحت سطح زخم در روز 14 نسبت به روز 7 در گروه تیمار دچار کاهش معنی‌داری گردید(05/0p< ).
 
نتیجه­گیری: سلول‌های بنیادی مزانشیمی انتقال یافته به وسیله هیدروژل  زلاتین به محل زخم، باعث ترمیم سریع­تر زخم دیابتی شده  و بر این اساس قابلیت استفاده به عنوان پانسمان زخمهای دیابتی را دارد.
 
واژه‌های کلیدی: هیدروژل ژلاتین، سلول­های بنیادی مزانشیمی، زخم دیابتی، موش صحرایی.
متن کامل [PDF 1420 kb]   (1430 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی
دریافت: 1399/8/8 | پذیرش: 1400/6/8 | انتشار: 1400/6/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zare S, Nilforuzadeh M, Ahmadi R, Abkar E. The Effect of Gelatinous Hydrogel Containing Adipose-derived Mesenchymal Stem Cells on Wound Healing in Diabetic Male Rats. , armaghanj. 2021; 26 (4) :464-478
URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-2953-fa.html

زارع سونا، نیلفروش‌زاده محمد علی، احمدی رحیم، ابکار الهام. اثر هیدروژل ژلاتینی حاوی سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر ترمیم زخم در موش‌های صحرایی نر دیابتی. , ارمغان دانش. 1400; 26 (4) :464-478

URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-2953-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 26، شماره 4 - ( 6-1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
ارمغان دانش Armaghane Danesh
Persian site map - English site map - Created in 0.23 seconds with 39 queries by YEKTAWEB 4780