[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 24، شماره 1 - ( 1-1398 ) ::
جلد 24 شماره 1 صفحات 1-16 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر کابرگولین بر روی سیمای بالینی و ایمونولوژیک در آرتریت روماتوئید القا شده در رت‌های نر ویستار
اسماعیل شفتالود1، سید میثم ابطحی فروشانی2، نوروز دلیرژ1
1- گروه میکروب‌شناسی،دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2- گروه میکروب‌شناسی،دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ، : sm.abtahi@urmia.ac.ir
چکیده:   (251 مشاهده)
زمینه و هدف: به اثرات ضدالتهابی آگونیست‌های دوپامینی D2 در برخی از بررسی‌ها اشاره شده است. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات تجویز کابرگولین(به عنوان آگونیست قوی گیرنده­های D2) بر روی سیمای بالینی و پاسخ‌های ایمنی در آرتریت روماتوئید(RA) القا شده در رت­های ویستار بود.
 
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، جامعه مورد مطالعه شامل 40 رأس رت نر ویستار با محدوده وزنی 160 تا 180 گرم بود. حیوان‌ها به صورت تصادفی در چهار گروه 10 تایی شامل گروه کنترل(سالم)، گروه مبتلا به RA و درمان شده با PBS، گروه مبتلا و درمان شده با کابرگولین(50 میکروگرم بر کیلوگرم؛ خوراکی) و در نهایت گروه مبتلا درمان ­شده با پردنیزولون(10ـ میلی‌گرم بر کیلوگرم خوراکی) قرار گرفتند. تغییرات شدت بیماری و تغییرهای دما به صورت سه روز در میان ثبت گردید. کلیه درمان­ها از روز هفتم پس از القا و مشاهده علایم التهاب کف پا در تمامی‌رت­ها آغاز گردید. در انتها سرم رت‌ها به منظور سنجش سطوح نیتریک اکساید(شیوه گریس)و میلوپراکسیداز( ارزیابی توان احیای احیای پراکسید هیدورژن)جداسازی شد. سلول‌های طحالی نیز به منظور ارزیابی شدت تکثیر لنفوسیتی(به شیوه احیایMTT)، شدت انفجار تنفسی(به شیوه احیایNBT) و قابلیت فاگوسیتوز نوترال رد  در شرایط استریل جدا شدند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون‌های آماری کروسکالوالیس و آنالیز واریانس یک طرفه و توکی تجزیه و تحلیل شدند. 
 
یافته‌‌ها: کابرگولین به صورت برابر با پردنیزولون منجر به کاهش شدت بیماری و میزان ادم کف پا شد(15/0=p). درمان با هر دو تیمار موجب کاهش سطوح نیتریک اکساید(0001/0=p) و میلوپراکسیداز سرمی(0001/0=p)، شدت  قابلیت انفجار تنفسی سلولهای فاگوسیت کننده طحال(002/0=p) و شدت تکثیر لنفوسیت‌های طحالی (02/0=p). در ر­ت‌های تحت درمان  نسبت به رت­های مبتلا و بدون درمان شد. در مورد کاهش شاخص تکثیر لنفوسیتی پردنیزولون قوی‌تر از کابرگولین عمل نمود(001/0=p)، در عوض کابرگولین به طور مؤثری موجب کاهش قابلیت انفجار تنفسی شد(002/0=p). هم‌چنین کابرگولین در کاهش سطوح افزایش یافته برداشت رنگ نوترال رد در سلول­های فاگوسیتیک طحالی در رت­های مبتلا نسبت به پردنیزولون به طور معنی‌داری مؤثرتر عمل نمود(01/0=p).  
 
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مناسب مطالعه در مدل حیوانی، استفاده از داروی کابرگولین به عنوان یک رهیافت سودمند در کنترل بیماری RA  در انسان مطرح می­ گردد. 
 
 
واژه‌های کلیدی: آرتریت روماتوئید، کابرگولین، پردنیزولون، رت ویستار.
متن کامل [PDF 421 kb]   (34 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمونولوژی
دریافت: ۱۳۹۷/۱۲/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۱۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shaftaloud E, Abtahi Froushani S, Delirezh N. The Effect of Cabergoline on the Clinical and Immunological Aspects of Rheumatoid Arthritis Induced in Wistar Rats. Armaghane danesh. 2019; 24 (1) :1-16
URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-2462-fa.html

شفتالود اسماعیل، ابطحی فروشانی سید میثم، دلیرژ نوروز. تأثیر کابرگولین بر روی سیمای بالینی و ایمونولوژیک در آرتریت روماتوئید القا شده در رت‌های نر ویستار. ارمغان دانش. 1398; 24 (1) :1-16

URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-2462-fa.html



دوره 24، شماره 1 - ( 1-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
ارمغان دانش Armaghane danesh
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3897