[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 21، شماره 10 - ( 10-1395 ) ::
جلد 21 شماره 10 صفحات 950-963 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه تأثیر مایع درمانی کافی حین عمل با دگزامتازون بر بروز و شدت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی عمومی‌شکمی
دکتر جواد شاهین فر1، اقا حسین زراعتی2، مریم قربان زاده1، شایان وفایی1، فهیمه هاشمی1
1- گروه هوشبری ، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
2- گروه هوشبری ، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران ، Zeraatih@gmail.com
چکیده:   (4291 مشاهده)

چکیده:

زمینه و هدف: یکی از شایع‌ترین و ناخوشایندترین عوارض بعد از عمل جراحی و بیهوشی، تهوع و استفراغ است که باعث اسپاسم، آسپیراسیون ریوی و نیاز بیشتر به داروها می‌شود. محققین داروها و روش‌های متعددی را بیان ‌کنند تا بتوان عوارض ناشی از آن را کاهش دهند. هدف از این مطالعه تأثیر مایع درمانی بر تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی شکمی بود.

روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور تعداد 120 بیمار 60ـ15 ساله کاندید عمل جراحی عمومی‌شکمی‌ در شهر بجنورد شرکت کردند. بیماران به صورت تصادفی در 3 گروه تقسیم شدند. گروه یک تحت مایع درمانی پروفیلاکتیک، گروه دو؛ مداخله دارویی با دگزامتازون 1/0 میلی‌گرم به ازای هر کیلو وزن بیمار همراه با القاء بیهوشی و گروه سه، بدون مداخلات پروفیلاکتیک بودند. ابزار این پژوهش شامل فرم مشخصات فردی، مقیاس سنجش دیداری و پرسشنامه ثبت تعداد استفراغ بود. برای ارزیابی شدت تهوع از مقیاس سنجش دیداری استفاده شد. هم‌چنین برای ارزیابی شدت استفراغ، از شمارش دفعات اوغ زدن یا استفراغ استفاده شد، برای تعیین اعتبار علمی‌ ابزار گردآوری داده‌ها از روش اعتبار محتوا استفاده شد .برای پایایی نیز از ضریب همبستگی استفاده شد. بر اساس مقیاس خودگزارشی و چک لیست ثبت تعداد استفراغ، ارزیایی شدت و بروز تهوع و استفراغ در سه مرحله، یعد از عمل؛ 2 و 6 ساعت بعد از عمل انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری کولموگروف ـ اسمیرنوف و شاپیروویلک،آنالیز واریانس یک طرفه و تعقیبی تجزیه و تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که سه گروه از لحاظ متغیرهای مداخله گر و زمینه‌ای همگن می‌باشند. بر اساس آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه، تفاوت بین نمره شدت و بروز تهوع و استفراغ در مرحله ریکاوری بین سه گروه معنی‌دار بود، به طوری که بر اساس آزمون تعقیبی این تفاوت بین گروه کنترل با گروه دگزامتازون و مایع درمانی معنی‌دار بوده است و دو گروه دگزامتازون و مایع درمانی از لحاظ این متغیر با هم تفاوت معنی‌داری ندارند. بر اساس یافته‎ها میزان بروز استفراغ در گروه ها به نسبت گذشت زمان کم شد.

نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیر مایع درمانی کافی بر میزان تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی شکمی، این روش می‌تواند بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی را با صرف هزینه و آسیب کمتر، کاهش دهد.

واژه‌های کلیدی: مایع درمانی کافی، دگزامتازون، تهوع، استفراغ، عمل جراحی
متن کامل [PDF 194 kb]   (1312 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1395/5/23 | پذیرش: 1395/10/27 | انتشار: 1395/10/27
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shahinfar J, Zeraati H, Ghorbanzade M, Vafaei S, Hashemi F. Comparision effect of adequate intraoperative fluid therapy with dexamethasone on the incidence and severity of nausea and vomiting after general surgery. Armaghane danesh. 2017; 21 (10) :950-963
URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1465-fa.html

شاهین فر جواد، زراعتی حسین، قربان زاده مریم، وفایی شایان، هاشمی فهیمه. مقایسه تأثیر مایع درمانی کافی حین عمل با دگزامتازون بر بروز و شدت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی عمومی‌شکمی. ارمغان دانش. 1395; 21 (10) :950-963

URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1465-fa.html



دوره 21، شماره 10 - ( 10-1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها
ارمغان دانش Armaghane danesh
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4256