fa مقایسه نتایج داکـروسیستوراینوستومی داخل بینی با خارج بینی در بیمارستان خلیلی شیراز تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه و هدف: انسداد مجرای نازولاکریمال اختلال آزار دهنده ای است که می تواند متعاقب التهاب حاد یا مزمن، ضربه، تومور، صدمات ناشی از اعمال جراحی و یا اختلالات مادرزادی پدید آید. درمان اولیه این اختلال عبارت است از؛ شستشو با آب و میل زدن که در صورت عدم موفقیت، مجرای کیسه اشکی، به وسیله جراحی باز می شود. هدف از این مطالعه، مقایسه نتایج داکروسیستوراینوستومی داخل بینی با روش خارجی است. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی آینده نگر 46 بیمار مبتلا به انسداد اولیه مجرای نازولاکریمال طی سال های 1380 لغایت 1384 در بیمارستان خلیلی دانشگاه علوم پزشکی شیراز تحت عمل جراحی داکروسیستوراینوستومی داخل بینی قرار گرفتند و نتایج این روش با روش داکروسیستوراینوستومی خارجی به عنوان گروه شاهد (65 بیمار) مقایسه گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماری مجذور کای آنالیز گردید. یافته ها: طی 10 تا 31 ماه پیگیری (متوسط 20 ماه) از بین 46 بیمار گروه داکروسیستوراینوستومی داخل بینی علایم 40 نفر (87 درصد) و از بین 65 بیمار گروه داکروسیستوراینوستومی خارجی علایم 60 نفر (92.3 درصد) به طور کامل برطرف شده بود. نتیجه گیری: میزان موفقیت این روش در برطرف نمودن کامل علایم کمتر از روش جراحی خارجی بود، ولی تفاوت آماری معنی داری بین دو روش وجود نداشت، به علاوه روش داکروسیستوراینوستومی داخل بینی مزایای متعددی از جمله؛ عدم ایجاد زخم پوستی، صدمه بافتی شدید و عوارض کمتر بعد از عمل نسبت به روش معمول دارد. Introduction & Objective: The nasolacrimal duct obstruction is a bothersome disorder that appears after acute or chronic inflammation, trauma, tumor, surgery or congenital disorders. The early treatment is irrigation or probing. If these methods were unsuccessful, dacryocystorhinostomy can be done .The purpose of this study was a comparison between the results of external vs endonasal dacryocystorhinostomy, which is done in shiraz university of medical sciences (Khalili hospital). Materials & Methods: In this prospective study 46 patients who suffered from primary nasolacrimal duct obstruction were operated by endonasal dacryocystorhinostomy in Khalili hospital during 2001 to 2005. The results were compared with external dacryocystorhinostomy as control group and analyzed by SPSS using chi-square test. Results: After 10-31 months (average 20 mo) 40 patients (87%) cured completely and 60 patients (92.3%) among 65 patients of control group cured completely. There was no statistically significant difference between these two methods. Conclusion: Endonasal dacryocystorhinostomy has more benefit in compare with external dacryocystorhinostomy because of less trauma, no skin incision and less complications after surgery. اپی فورا, انسداد مجاری اشکی, داکروسیستوراینوستومی Comparison between the Outcomes of External vs Endonasal Dacryocystorhinostomy in Shiraz Khalili Hospital 123 130 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-33&slc_lang=fa&sid=1 SB Hashemi سیدبصیر هاشمی hashemib@yahoo.com 10031947532846003254 10031947532846003254 Yes R Saluti رامین صلوتی 10031947532846003255 10031947532846003255 No A Fahzadi عباس علی فهزادی 10031947532846003256 10031947532846003256 No