fa شناسایی و افتراق تریکوفیتون روبروم و تریکوفیتون منتاگروفایتس با روش واکنش زنجیره ای پلی مراز و برش آنزیمی تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه و هدف: تریکوفیتون روبروم و تریکوفیتون منتاگروفیتس شایعترین گونه های عامل درماتوفیتوزیس در سراسر جهان هستند و شناسایی این دو از نقطه نظر همه گیرشناسی و بیماری زایی مهم است. روش های معمول آزمایشگاهی برای افتراق این دو گونه شامل؛ مشخصات میکروسکوپی، بررسی ظاهر کلنی و تست های بیوشیمیایی می باشد. روش های فوق وقت گیر بوده و احتیاج به پرسنل مجرب دارند و با وجود این گاهی هنوز با هم اشتباه می شوند. هدف مطالعه حاضر استفاده از روش واکنش زنجیره ای پلی مراز و برش آنزیمی برای افتراق ایزوله های مرتبط با این دو گونه بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی تعداد 100 ایزوله درماتوفیتی از بیماران مبتلا به اشکال مختلف درماتوفیتوزیس جدا شد و با بررسی مشخصات مورفولوژیک ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک مورد شناسایی اولیه به عنوان تریکوفیتون روبروم / تریکوفیتون منتاگروفیتس قرار گرفت. این پژوهش در آزمایشگاه قارچ شناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1386 انجام گرفت. استخراج دی ان آ به روش گلاس بید فنل کلروفورم صورت گرفت و نــاحیه ITS1-5.8SrDNA-ITS2 با روش واکنش زنجیره ای پلی مراز تقویت گردید و سپس به کمک آنزیمMva? مورد هضم اندونوکلئازی قرار گرفت. محصول واکنش زنجیره ای پلی مراز و محصول برش آنزیمی روی ژل آگاروز الکتروفورز شده و پس از رنگ آمیزی و عکس برداری با توجه به الگوهای الکتروفورتیک اختصاصی به دست آمده و با در نظر داشتن نتایج بررسی توالی اسیدهای نوکلئیک مربوطه، گونه ها مشخص شد. یافته ها: تست های مورفولوژیک به تنهایی قادر به افتراق قطعی دو گونه به ویژه در ایزوله های استریل فاقد تولید کونیدی نبود. ایزوله های با خواص بینابینی دو گونه نیز با روش های مورفولوژیک و فیزیولوژیک به سختی از همدیگر متمایز می شدند. پس از بررسی های مولکولی مشخص شد که 45 ایزوله متعلق به تریکوفیتون روبروم، 54 ایزوله متعلق به تریکوفیتون منتاگروفیتس و یک ایزوله گونه ای از فوزاریوم می باشد. با انجام تست های فیزیولوژیک نتایج مشابه با اندکی تفاوت به دست آمد. همچنین مشخص شد که تست سوراخ کردن مو برای افتراق این دو گونه از یکدیگر، اعتبار بیشتری در مقایسه با تست اوره آز دارد. نتیجه گیری: یافته های این بررسی نشان داد که اولا روش های مبتنی بر دی ان آ علی رغم هزینه بالاتر، از قاطعیت و سرعت بیشتری برای افتراق دو گونه تریکوفیتون روبروم و تریکوفیتون منتاگروفیتس برخوردار است و ثانیا این دو گونه در ایران دارای شیوع تقریبا یکسان هستند. این روش ها برای شناسایی سایر درماتوفیت ها قابل توصیه است. Introduction & Objective: Trichophyton rubrum and T. mentagrophytes are most common causative agents of dermatophytosis in the world. Differentiation of these species is important from the epidemiological and pathological point of view. Conventional methods including macroscopic and microscopic morphology and biochemical tests are time-consuming (in some cases it takes 3-4 weeks), laborious and still sometimes insufficient to identify these agents. The aim of this study was to use polymerase chain reaction followed by enzymatic digestion for differentiation of these 2 species. Materials & Methods: In this descriptive–experimental study one hundred strains were isolated from patients with dermatophytosis. Preliminary identification was done by morphological methods. DNA was isolated and purified by glass-bead methods and ITS1- 5.8SrDNA-ITS2 region was amplified by PCR and the amplicon was digested by the restriction enzyme MvaI. The products were visualized after agarose gel electrophoresis and staining. Differentiation of the species was based on sequence analysis and the electrophoretic patterns. Results: Morphological tests were not able to definitely differentiate the two tested species, especially for isolates with intermediate features. Using molecular methods, it was found that 45 isolates are T. rubrum and 54 are T. mentagrophytes. One isolate was Fusarium spp. Physiological tests were confirmed the results except for 4 isolates. It was also found that hair perforation test is more reliable than urease test for differentiation of these two species. Conclusion: We found that DNA-based method, although expensive, is a fast and reliable method for differentiation of T. rubrum and T. mentagrophytes. The frequency of mentioned species was almost similar in the tested isolates. The method is recommended for differentiation of other dermatophytes. تریکوفیتون روبروم, تریکوفیتون منتاگروفیتس, واکنش زنجیره ای پلی مراز, آنزیم Mva Trichophyton Mentagrophytes,Trichophyton Rubrum,PCR, 39 48 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-25&slc_lang=fa&sid=1 H Mirhendi سیدحسین میرهندی mirhendi@tums.ac.ir 10031947532846003219 10031947532846003219 Yes S Nooripour Sisakhet صادق نوری پور سی سخت 10031947532846003220 10031947532846003220 No MR Shidfar محمدرضا شیدفر 10031947532846003221 10031947532846003221 No F Zaini فریده زینی 10031947532846003222 10031947532846003222 No N Jalalizand نیلوفر جلالی زند 10031947532846003223 10031947532846003223 No F Tavakoli فاطمه توکلی 10031947532846003224 10031947532846003224 No