fa ارتقاء فعالیت‌های جسمانی مردان سالمند بر اساس مدل مراحل آمادگی تخصصي Special پژوهشي Research چکیده: ‌مقدمه و هدف: فهم و تأثیر عوامل مؤثر بر فعالیت‌های جسمانی به عنوان یک موضوع مهم بهداشت عمومی محسوب می‌گردد. هدف از این مطالعه کاربرد سازه‌های مدل مراحل آمادگی در ارتقاء فعالیت‌های جسمانی در سالمندان است. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک کارآزمایی عرصه‌ای با روش نمونه گیری سرشماری است. در این مطالعه 60 مرد سالمند ساکن آسایشگاه کهریزک در سال 1386 پرسشنامه‌های اطلاعات دموگرافیک، سازه‌های مدل مراحل آمادگی و رفتار فعالیت جسمانی را قبل و دو ماه پس از مداخله تکمیل نمودند. برنامه مداخله شامل؛ جلسات مشاوره فردی و بحث گروهی برای گروه آزمون بود. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و با آزمون‌های آماری تی زوجی، مجذور کای و ویلکاکسون تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: بر اساس نتایج مطالعه مداخله موجب اختلاف معنی‌داری برای اثربخشی برنامه‌های آموزشی در مراحل آمادگی، خودکارآمدی، توازن تصمیم‌گیری و رفتار فعالیت جسمانی در سالمندان در گروه آزمون شد(0001/0p<). نتیجه‌گیری: مداخلات آموزشی می‌تواند سبب ارتقاء فعالیت جسمانی گردد و آموزش بر اساس مدل مراحل آمادگی تأثیر مثبتی بر رفتار فعالیت جسمانی دارد. بنابراین استفاده از مدل‌های آموزشی در برنامه‌های آموزش بهداشت پیشنهاد می‌گردد. واژه‌های کلیدی: مراحل آمادگی، فعالیت جسمانی، سالمندان ABSTRACT: Introduction & Objective: Understanding and influencing the determinants of physical activity is an important public health challenge. This study examines the application of key constructs of the transtheoretical model to physical activity behaviors for aged people. Materials & Methods: This study is a field trial with census sampling. Sixty healthy adult men at Kahrizak nursing home in 1386 completed a questionnaire including demographics and self-reported levels of physical activity, constructed from the Transtheoretical Model (TTM), before and after two months of intervention. The interventional program included tailored counseling and focus group. The data were then analyzed with T test, X2, pair T test and Wilcoxon, using SPSS software. Results: Statistical analysis showed a significant difference for the effect of health education program on increasing stage of change, self-efficacy, decisional balance and physical activity behavior in elderly people (p<0.0001). Conclusion: Educational physical activity interventions can result in increased physical activity, thus, health education program based on TTM has had positive effect on promotion physical activity behavior. It can be recommended that health education be used on educational models. واژه‌های کلیدی: مراحل آمادگی, فعالیت جسمانی, سالمندان KEYWORDS: Transtheoretical, Physical Activity, Older People 77 88 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-15&slc_lang=fa&sid=1 L Ghahremani لیلا قهرمانی 10031947532846003175 10031947532846003175 No SH Niknami دکتر شمس‌الدین نیکنامی niknami6@yahoo.com 10031947532846003176 10031947532846003176 Yes MT Mosavi دکتر میر طاهر موسوی 10031947532846003177 10031947532846003177 No AR Heidarnia دکتر علیرضا حیدرنیا 10031947532846003178 10031947532846003178 No K Karimzadeh Shirazi دکتر کامبیز کریم‌زاده شیرازی 10031947532846003179 10031947532846003179 No GH Babaei دکتر غلامرضا بابایی 10031947532846003180 10031947532846003180 No