fa مقایسه اثر کرم لیدوکایین و پریلوکائین با تزریق متیل پردنیزولون استات در مچ دست بر کاهش درد مبتلایان به سندرم تونل کارپ تخصصي Special پژوهشي Research چکیده : مقدمه و هدف: یکی از روش‌های درمانی سندرم تونل کارپ، تزریق مواد بی‌حسی موضعی و کورتیکواستروئید می‌باشد. هدف از این مطالعه مقایسه اثر کرم لیدوکائین و پریلوکائین با تزریق متیل پردنیزولون استات در مچ دست بر کاهش درد مبتلایان به سندرم تونل کارپ است. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بوده و در درمانگاههای طب فیزیکی و توانبخشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز در سال 1386 انجام گردید. 65 نفر از مراجعه کنندگان که از نظر بالینی و الکترودیاگنوز دچار سندرم تونل کارپ با شدت خفیف تا متوسط بودند، انتخاب گردیدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه درمانی تحت درمان با کرم موضعی لیدوکائین و پریلوکائین و تزریق یک واحد (40 میلی‌گرم) متیل پردنیزولون استات در مچ دست قرارگرفتند. برای ارزیابی بیماران و تعیین شدت درد آنها از معیار سنجش بینایی استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌ مجذور کای آنالیز شدند. یافته‌ها: میانگین شدت درد قبل، پس از درمان و4 هفته پس از آن در گروه تحت درمان با کرم موضعی لیدوکائین و پریلوکائین 98/0±8/5، 82/0± 7/0 و 2/1± 1/2 و در گروه تحت درمان با متیل پردنیزولون استات 1± 7/5، 5/1±4/2 و 4/1± 6/1 بود( 001/0p< ). نتیجه‌گیری: کرم لیدوکائین و پریلوکائین باعث کاهش درد ناشی از سندرم تونل کارپ می‌گردد و می‌تواند به عنوان یک روش مناسب و غیر تهاجمی برای کاهش علایم سندرم تونل کارپ با شدت خفیف تا متوسط مورد استفاده قرار گیرد. واژه‌های کلیدی: لیدوکائین و پریلوکائین(املا)، متیل پردنیزولون استات، سندرم تونل کارپ ABSTRACT: Introduction & Objective: A standard treatment option for carpal tunnel syndrome (CTS) is local injection of anesthetic-corticosteroid. This clinical trial was designed to compare the safety and efficacy of daily application of the EMLA cream with that of a single injection of methyl prednisolone acetate. Materials & Methods: This is a clinical trial which was performed in the clinics of Shiraz medical school in 1386. Sixty five participants with clinical and electrodiagnostic evidence of mild to moderate CTS were randomized to receive either the EMLA cream (group 1) or one injection (40 mg) of methylprednisolone acetate at wrist (group 2). Visual analog scale was used to assess the patients’ pain acuity. Collected data were statistically analyzed by SPSS software using Chi-Square test. Results: Pain intensity before and after treatment and also 4 weeks after treatment in group A was 5.8±0.98 , 0.7±0.82 and 2.1± 1.2 and 5.7 ±1, 2.4±1.5 and 1.6±1.4 in group B. The differences in pain intensity in both group were significant (p<0.001). Conclusion: EMLA cream was effective in reducing pain associated with CTS. It can be an effective, noninvasive symptomatic treatment for the patients with mild to moderate CTS. واژه‌های کلیدی: لیدوکائین و پریلوکائین(املا), متیل پردنیزولون استات, سندرم تونل کارپ KEYWORD:Lidocaine &amp, Perilocaine (EMLA), Methyprednisolone Acetate,Carpal Tunnel Syndrome (CTS) 27 35 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-6&slc_lang=fa&sid=1 SM Jazayeri Shooshtari دکتر سید مصطفی جزایری شوشتری jazayeri1335 @yahoo.com 10031947532846003137 10031947532846003137 Yes R Hafezi دکتر رحمت‌اله حافظی 10031947532846003138 10031947532846003138 No S Azizi دکتر سیروس عزیزی 10031947532846003139 10031947532846003139 No A Amanolahi دکتر اسداله امان‌الهی 10031947532846003140 10031947532846003140 No