fa تأثیر بازآموزی اِسنادی بر خوشبینی و بدبینی دانش‌آموزان دوره ابتدایی شهر اهواز تخصصي Special پژوهشي Research چکیده زمینه و هدف: امروزه خوش‌بینی به سبب تأثیر بر بهداشت روانی و سلامت جسمانی از اهمیت زیادی برخوردار است. یافتن روش‌های علمی و کاربردی برای افزایش خوش‌بینی و کم کردن بدبینی از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر بازآموزی اِسنادی بر خوش‌بینی و بدبینی دانش‌آموزان دوره ابتدایی شهر اهواز انجام شد. بازآموزی اِسنادی به عنوان متغیر مستقل و خوش‌بینی و بدبینی به عنوان متغیر وابسته بودند. روش بررسی: این مطالعه آزمایشی بر روی 54 نفر از دانش‌آموزان کلاس ششم ابتدایی شهر اهواز انجام گرفت که به روش نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب و به دو گروه آزمایشی و گواه گمارده شدند. گروه آزمایشی در معرض بازآموزی اِسنادی قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه سبک‌های اِسنادی کودکان (CASQ) بود. از گروه‌های آزمایشی و گواه، پیش‌آزمون‌های سبک‌های اِسنادی گرفته شد، سپس به گروه آزمایشی بازآموزی اِسنادی آموزش داده شد، ولی به گروه گواه هیچ آموزشی ارایه نشد. پس از اتمام دوره آموزش از هر دو گروه آزمایشی و گواه پس‌آزمون خوش‌بینی و بدبینی گرفته شد. داده‌های جمع‌آوری شده با آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل کواریانس انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بازآموزی اِسنادی (به عنوان متغیر مستقل)، تأثیر بسزایی در متغیرهای وابسته داشته است. یعنی، باعث افزایش خوش‌بینی به گونه معنی‌داری(001/0 >p) و کاهش بدبینی به صورت معنی‌داری(001/0>p) شده است. نتیجه‌گیری: از طریق بازآموزی اسنادی، خوش‌بینی افزایش می‌یابد و بدبینی کاهش پیدا می‌کند که می‌تواند منجر به پیشگیری از بعضی از بیماری‌ها مثل بیماری‌های افسردگی و پارانوئیا و بیماری‌های سایکوسوماتیک در افراد ‌شود. واژه‌های کلیدی: بازآموزی اِسنادی، خوش‌بینی، بدبینی، سلامت روانی، دانش‌آموزان ابتدایی Background & aim: Optimism, due to its impact on mental and physical health, is of utmost importance. Finding practical and scientific methods to increase optimism and alleviate pessimism are essential. The purpose of the present study was to identify the effect of attribution retraining on optimism, and pessimism of female six-grade elementary students in Ahwaz primary schools, Iran. The attribution retraining was considered as independent variable and optimism and pessimism were considered as dependent variables. Methods: In the present experimental study, 54 sixth-grade primary school students were randomly selected and then divided to two groups of experiment and control groups. The present study was a field experimental research, including pretest-posttest and control group. The research instrument was the Children's Attribution Styles Questionnaire (CASQ) and was presented by Seligman, translated by ShehniYailagh and Ramezani, and adapted to Iranian students’ Culture. . Before starting the retraining, two groups were tested in pre-tests of optimism, pessimism and then, the experiment group was taught attribution retraining, and the control group nothing. At the end of the training course, two groups were tested in post-tests of optimism and pessimism. Results: Results showed that attribution retraining (as independent variables), had a great effect on the dependent variables. The results showed that attribution retraining had increased the meaningful (p= 0/001) amount of optimism and it had decreased pessimism (p = 0/001) significantly. Conclusion: Attribution retraining with increased optimism and pessimism can prevent and reduce the mental and physical health. بازآموزی اِسنادی, خوش‌بینی, بدبینی, سلامت روانی, دانش‌آموزان ابتدایی attribution retraining, optimism, pessimism, mental health, elementary school students 172 183 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-304&slc_lang=fa&sid=1 Kh Ramezani خسرو رمضانی kh.ramezani@gmail.com 10031947532846004312 10031947532846004312 Yes Department of Psychology, Islamic Azad University,yasoj, Iran گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، یاسوج، ایران M Shehni yaelagh منیجه شهنی ییلاق 10031947532846004313 10031947532846004313 No Department of Psychology, University Shahid Chamran, Ahvaz, Iran گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران G Maktabi غلامحسین مکتبی 10031947532846004314 10031947532846004314 No Department of Psychology, University Shahid Chamran, Ahvaz, Iran گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران N Behrozi ناصر بهروزی 10031947532846004315 10031947532846004315 No Department of Psychology, University Shahid Chamran, Ahvaz, Iran گروه روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران