fa اثرات تجویز نوزادی تاموکسیفن و زیرالنون بر شاخصه‌های بافت ‌شناسی رحم در موش سوری فیزیولوژی Physiology پژوهشي Research <strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">چکیده</span></span></strong><br> <strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong> <span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">رحم به عنوان عضو اصلی دستگاه تولید مثل به طور ویژه‌ای در معرض آسیب به وسیله ترکیب‌های محیطی و شبه هورمونی می‌باشد. مواجهه با ترکیب‌های آسیب‌رسان شبه استروژنی در طی دوره‌های بحرانی از تکوین به ویژه در دوره نوزادی می‌تواند اثرات زیان‌آوری را بر تولید مثل و باروری در مراحل بعدی زندگی داشته باشند.</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این تحقیق، اثرات تیمار نوزادی استروژن قارچی زیرالنون و داروی آنتی‌استروژن تاموکسیفن </span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">بر برخی شاخصه‌های بافت ‌شناسی رحم در موش سوری ماده بررسی گردید</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><br> &nbsp;<br> <strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></span></strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این مطالعه تجربی </span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">28 نوزاد موش سوری ماده از نژاد بالب سی</span></span> <span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">به 4 گروه(هفت تایی) شامل سه گروه تیماری و یک گروه کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تیماری شامل گروه تیمار با تاموکسیفن</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">(400 میکروگرم بر کیلوگرم روزانه)</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">، گروه تیمار با زیرالنون (2 </span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">میکروگرم بر کیلوگرم روزانه</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">) و گروه&nbsp; تیمار&shy; با تاموکسیفن + زیرالنون بودند. نوزادان گروه کنترل بدون تیمار بودند. تیمار&shy;ها به صورت روزانه از روز 1 تا 5 پس از تولد و به صورت تزریق زیر جلدی صورت گرفت. </span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">سپس در حدود 70 روز پس از تولد و در مرحله دی استروس موش‌ها عمیقاً بیهوش شده و رحم موش‌ها از بدن خارج گردید. به دنبال رنگ‌آمیزی، نمونه‌ها با استفاده از میکروسکوپ نوری و الکترونی گذاره&nbsp; مورد بررسی بافتی قرار گرفتند. داده‌های آماری با استفاده از آزمون آماری آنوا تجزیه و تحلیل شدند.</span></span><br> &nbsp;<br> <strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها</span></span></strong> <strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">:</span></span></strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> در بین گروه‌های تیماری، </span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">وزن بدن در گروه تاموکسیفن به طور معنی‌داری در </span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">مقایسه با گروه کنترل</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> کاهش یافته است</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p˂</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">. وزن رحم در گروه زیرالنون</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p˂</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> و گروه تاموکسیفن+زیرالنون</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">(01/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> به طور معنی داری افزایش یافت. ضخامت آندومتر در گروه تیمار با تاموکسیفن به طور معنی‌داری افزایش یافت</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p˂</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> و در گروه تیمار با زیرالنون به طور معنی‌داری کاهش یافت</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p˂</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">. ضخامت میومتر در گروه تیمار با زیرالنون به طور معنی‌داری در مقایسه با گروه کنترل کاهش پیدا کرد</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">p˂</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">. مطالعه‌های میکروسکوپ الکترونی نشان داد که تعداد سلول‌های ساختار اپی‌تلیوم مجرای رحم گروه تیمار با تاموکسیفن در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافته است.</span></span><br> &nbsp;<br> <strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> تجویز نوزادی ترکیب‌های تاموکسیفن و زیرالنون منجر به بروز آسیب‌های بافتی در ساختار رحم می‌گردد. زیرالنون احتمالاً به دلیل ماهیت استروژنیک، موجب بروز اختلالات ساختاری به ویژه در میومتر رحم موش‌های نوزاد تیمار شده با این سم قارچی می‌شود.</span></span> <span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">از طرف دیگر، </span></span><span style="font-family:yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">تاموکسیفن نیز مثل یک آگونیست گیرنده‌های استروژنی موجب افزایش ضخامت اندومتر و تغییرات در رحم می‌شود. </span></span><br> &nbsp;<br> &nbsp; &nbsp;<br> <strong>Abstract</strong><br> <strong>Background and aim:</strong> The&nbsp;<em>uterus</em>&nbsp;as the&nbsp;<em>major</em>&nbsp;female&nbsp;<em>reproductive organ</em> is particularly vulnerable to environmental and hormonal like compounds. Exposure to estrogen like disrupting chemicals during critical periods of development <em>especially in the neonatal period</em> can have adverse&nbsp;effects on reproduction and fertility later in life. In the present study, the effects of neonatal exposure of mycoestrogen zearalenone and anti-estrogen tamoxifen on some histological characteristics of the uterus in female mice were investigated.<br> <strong>Methods: </strong>28 <em>newborn female mice</em> of BALB/c strain were divided into four groups of 7, three experimental and one control group. Treatment Groups included Tamoxifen (400 &mu;g /kg /day) group, group treated with zearalenone (2 mg /kg /day) and group treated with tamoxifen &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;+ zearalenone. Control mice received no treatment. Daily treatments was started first day of life and continued up to 5 subcutaneously. Approximately, 70 days after birth in diestrous stage of estrous cycle, mice were deeply anesthetized and uterus was removed. Following histochemical staining, the samples were studied using light and transmission electron microcopies.<br> <strong>Results:</strong> The result of this study indicated that among the treatment groups, body weight decreased significantly (P<span dir="RTL">></span>0.05) in the group which received Tamoxifen compared with control group. Uterus weight increased significantly in Zearalenone group (P<span dir="RTL">></span>0.05), Tamoxifen and Zearalenone group (P<span dir="RTL">></span>0.01).&nbsp; Endometrial thickness increased significantly (P<span dir="RTL">></span>0.05) in group which received Tamoxifen and decreased significantly (P<span dir="RTL">></span>0.05) in group which received Zearalenone. In addition, <em>myometrial thickness</em> decreased significantly (P<span dir="RTL">></span>0.05) in group which received Zearalenone compared with control group. The study of electron microscopy showed that the number of cells of uterine luminal epithelial structure increased in the group treated with Tamoxifen compared with control group.<br> <strong>Conclusion:</strong> The result of study indicated that neonatal administration of Tamoxifen and Zearalenone compounds cause histological lesions in uterus structure<strong>. </strong>Because of the estrogenic nature of zearalenone, the treated neonatal mice with this mycotoxin cause structural abnormalities especially in <em>myometrial </em>structure. On the other hand, Tamoxifen as an estrogenic agonist cause endometrial thickness increase and alterations in the uterus.<br> &nbsp; زیرالنون, تاموکسیفن, رحم, موش‌سوری, استروژن. Zearalenone,Tamoxifen, Uterus, Mice, Estrogen 1149 1163 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-744-1&slc_lang=fa&sid=1 KH Sedaghat KH خدیجه صداقت khsedaqat2012@gmail.com 100319475328460012642 100319475328460012642 No Department of Biology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست شناسی،دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران R Parandin رحمت اله پرندین rparandin@gmail.com 100319475328460012643 100319475328460012643 No Department of Biology, Payame Noor University, Tehran, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه پیام نور، تهران، M Behnam-Rassouli M مرتضی بهنام رسولی behnam@um.ac.ir 100319475328460012644 100319475328460012644 Yes Department of Biology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست شناسی،دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران N Mahdavi-Shahri ناصر مهدوی شهری mahdavi.@um.ac.ir 100319475328460012645 100319475328460012645 No Department of Biology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست شناسی،دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران M Kheirabadi معصومه خیرآبادی kheirabadi.@um.ac.ir 100319475328460012646 100319475328460012646 No Department of Biology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست شناسی،دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران H Kalkali هاجره کلکلی kalkali.hajar@gmail.com 100319475328460012647 100319475328460012647 No Department of Biology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست شناسی،دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران