fa مقایسه تأثیر تمرین رایج و تمرین لوکوموتور بر سطوح سرمی‌فاکتور عصبی مشتق ‌شده از مغز و کیفیت زندگی افراد پاراپلژی ناقص فیزیولوژی ورزش Sport Physiology پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>زمینه و هدف</strong>: روش‌های درمانی مختلفی پس از آسیب طناب نخاعی شامل تمرینات مقاومتی زمینی، آب درمانی، تمرین لوکوموتور با حمایت وزن و تحریک الکتریکی عملکردی وجود دارد. بنابراین، هدف از این پژوهش مقایسه تأثیر تمرین رایج و تمرین لوکوموتور بر سطوح سرمی‌فاکتور عصبی مشتق&shy;شده از مغز (<span dir="LTR">BDNF</span>) و کیفیت زندگی افراد پاراپلژی ناقص بود.</p> <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>روش بررسی: </strong>این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون است. تعداد 17 نفر &nbsp;بیمار مبتلا به ضایعه نخاعی پاراپلژی به صورت در دسترس و داوطلبانه به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. این آزمودنی‌ها به طور تصادفی به دو گروه تمرین لوکوموتور با حمایت وزن(10 = تعداد) و گروه تمرین رایج(7 =تعداد) تقسیم شدند. آزمودنی‌ها در یک دوره 12 هفته&shy;ای، 4 جلسه 60 دقیقه‌ای در هفته شرکت کردند. برای ارزیابی عملکرد حرکتی افراد ضایعه نخاعی ناقص از سرعت راه رفتن افراد ضایعه نخاعی استفاده گردید. پرسشنامه<span dir="LTR">SF-36</span> &nbsp;برای ارزیابی کیفیت زندگی از نظر وضعیت جسمانی و روانی استفاده شد که به وسیله ترکیب نمرات حیطه‌های هشت&shy;گانه تشکیل دهنده سلامت به دست می&shy;آید. هم‌چنین سطوح سرمی<span dir="LTR">BDNF</span> به وسیله کیت الایزا اندازه&shy;گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی مستقل و تی زوجی تجزیه و تحلیل شدند.</p> <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>یافته&shy;ها: </strong>در گروه تمرین لوکوموتور در مقایسه با گروه تمرینات رایج، کاهش معنی&shy;داری(009/0=<span dir="LTR">p</span>) در غلظت <span dir="LTR">BDNF</span> سرمی‌وجود داشت. داده&shy;ها تفاوت معنی&shy;داری در نمره عملکرد جسمانی(<span dir="LTR">PF</span>) (039/0=<span dir="LTR">p</span>)، انرژی و خستگی(<span dir="LTR">VI</span>) (002/0=<span dir="LTR">p</span>)، سلامت روحی(<span dir="LTR">MH</span>) (004/0=<span dir="LTR">p</span>) و سلامت عمومی(<span dir="LTR">GH</span>) (025/0=<span dir="LTR">p</span>) نشان داد، اما تفاوت معنی&shy;داری در نمره محدودیت در نقش جسمانی(<span dir="LTR">RP</span>) (897/0=<span dir="LTR">p</span>)، درد جسمانی(<span dir="LTR">BP</span>) (780/0=<span dir="LTR">p</span>)، عملکرد اجتماعی(<span dir="LTR">SF</span>) (068/0=<span dir="LTR">p</span>) و محدودیت در نقش احساسی(<span dir="LTR">RE</span>) (434/0=<span dir="LTR">p</span>) مشاهده نشد. هم‌چنین تفاوت معنی&shy;داری در کیفیت زندگی از نظر جسمی‌و (313/0=<span dir="LTR">p</span>) روانی(257/0=<span dir="LTR">p</span>) بین دو گروه وجود نداشت.</p> <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه&shy;گیری: </strong>در برخی از ابعاد کیفیت زندگی تفاوت معنی&shy;داری بین دو نوع مداخله توانبخشی وجود دارد، اما در مجموع هر دو نوع تمرین دستاوردهای مؤثر و یکسانی در بهبود کیفیت زندگی افراد پاراپلژی به همراه داشت. هم‌چنین، تمرینات لوکوموتور در مقایسه با تمرین‌های رایج می‌تواند در روند بهبود عملکرد حرکتی &nbsp;افراد پاراپلژی مؤثرتر است.</p> <p dir="RTL"></p><p dir="RTL"></p><p dir="RTL"></p> <p>Background & aim: There are various treatment methods, such as land-based training, hydrotherapy, &nbsp;locomotor training with bodyweight support&nbsp;and functional electrical stimulation after spinal cord injury. Therefore, the aim of this study was to compare the effect of conventional exercise and locomotor training quality of life in incomplete paraplegic persons.</p> <p><strong>Methods: </strong>In the present quasi-experimental study, 17 voluntary paraplegic spinal cord injured volunteer participants were selected by availability. The participants were randomly assigned to locomotor group (N=10) and conventional exercises group (N=7). The participants were trained for 12 weeks, four sessions per week and 60 min per session. Locomotor sessions included 15 min warm-up on fixed gear bike, 45 min locomotor with 50% body weight and 10 min cold-down finally. 10% load was added each week. Traditional exercises sessions included 15 min warm-up plus 45 min stretch exercise and resistance training. The first samples were taken 24 h before the first session and the second samples were taken 48 h after the last session (after 12 weeks).</p> <p>Results: The data revealed that in the locomotor training group, there was significant reduction in serum BDNF in comparison to traditional training group. The data indicated that there were significant differences physical functioning (P = 0.039),&nbsp;role-physical (P = 0.001), bodily pain&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;(P = 0.001), general health&nbsp;(P = 0.001), vitality (P = 0.001), &nbsp;social functioning(P = 0.001), &nbsp;role-emotional (P = 0.001), mental health (P = 0.001), between locomotor and conventional exercise groups. On the other hand, there were no significant differences in terms of physical (P = 0.313) and mental (P = 0.257) quality of life between two groups.</p> <p>Conclusions: The results displayed that in some aspects of quality of life were observed significant differences between the two types of rehabilitation intervention, but overall both practice and effective achievements in improving the quality of life for people with paraplegia with the same.</p> <p></p> تمرین لوکوموتور, کیفیت زندگی, پاراپلژی ناقص, فاکتور عصبی مشتق­شده از مغز(BDNF) Locomotor exercises, Quality of Life, Incomplete Paraplegia 40 56 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-379-1&slc_lang=fa&sid=1 E Banitalebi ابراهیم بنی طالبی banitalebi.e@gmail.com 100319475328460018435 100319475328460018435 Yes Department of Physical Education and Sports Science, Shahrekord University, Shahrekord, Iran گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران M Cheragh Cheshm مجید چراغ چشم 100319475328460018436 100319475328460018436 No Department of Physical Education and Sports Science, Shahrekord University, Shahrekord, Iran گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران M Faramarzi محمد فرامرزی 100319475328460018437 100319475328460018437 No Department of Physical Education and Sports Science, Shahrekord University, Shahrekord, Iran گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران