|
تعیین بهترین پارامترهای اسپیرومتری برای افتراق آسم از بیماری انسدادی مزمن ریه
|
سمراد محرابی   ، محمدرضا سادین1 ، سید محمدعلی قیومی |
| 1- ، sadinmr @sums.ac.ir |
|
|
چکیده: (9652 مشاهده) |
| مقدمه و هدف : بیماری انسدادی مزمن ریه و آسم دو بیماری شایع با پیش آگهی و درمان متفاوت می‌باشند. اعتقاد بر این است که اسپیرومتری بهترین وسیله تمایز این دو می‌باشد، با این حال در این زمینه اطلاعات ناهمگون هستند. هدف از این مطالعه تعیین بهترین پارامترهای اسپیرومتری برای افتراق آسم از بیماری انسدادی مزمن ریه بود.
مواد و روش‌ها: این یک مطالعه مورد ـ شاهدی است که طی سال‌های 1388 ـ 1387 در بیمارستان شهید فقیهی شیراز انجام شد. تعداد 25 بیمار مبتلا به آسم و 25 بیمار مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریوی انتخاب شدند و بیماران هر دو گروه پس از تجویز برونکودیلاتور تحت عمل اسپیرومتری پایه قرار گرفتند. سپس پارامترهای اسپیرومتری بین دو گروه مقایسه شدند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری تی مستقل، من ویتنی، مجذور کای و تست دقیق فیشر تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها : نسبت مقادیر میانگین و انحراف‌معیار پارامترهای اسپیرومتری قبل و بعد از مصرف برونکودیلاتور به مقادیر پیش‌بینی شده به ترتیب در گروه بیماران آسم شامل؛ حجم بازدم فعال ثانیه اول و حجم کل بازدم و در گروه بیماران انسدادی مزمن ریه به ترتیب شامل؛ مقاومت مجاری هوایی، حجم باقیمانده و ظرفیت تام ریوی بوده که از این نظر اختلاف معنی‌داری بین دو گروه مشاهده شد (001/0= p).
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه تغییرات پارامترهای اسپیرومتری پس از استنشاق برونکودیلاتور کوتاه اثر، نشانه قابل اعتمادی برای آسم یا بیماری انسدادی مزمن ریه نیست. نسبت افزایش حجم بازدمی‌ثانیه اول پس از استنشاق به مقدار پیش‌بینی شده بهترین پارامتر در این زمینه است، البته نباید جایگزین شک بالینی گردد. |
|
| واژه‌های کلیدی: آسم، بیماری انسدادی مزمن ریه، اسپیرومتری |
|
|
متن کامل [PDF 177 kb]
(1827 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1394/3/6 | پذیرش: 1394/3/6 | انتشار: 1394/3/6
|
|
|
|
|
|
