:: دوره 18، شماره 8 - ( 2-1392 ) ::
جلد 18 شماره 8 صفحات 621-615 برگشت به فهرست نسخه ها
اثرات ضد تشنجی عصاره هیدروالکلی گیاه ریحان مدل حیوانی تشنج با پنتیلین تترازول در موش سوری
مهرداد مدرسی 1، آرزو پوریانزاده
1- ، mehrdad_modaresi@hotmail.com
چکیده:   (6037 مشاهده)
چکیده زمینه و هدف: صرع به عنوان یکی از رایج‌ترین اختلالات سیستم عصبی همیشه مورد توجه بوده است و با وجود مصرف داروهای گوناگون هنوز تعدادی از بیماران مقاوم به دارو وجود دارند. در طب سنتی گیاه ریحان در درمان صرع استفاده می‌شده و اثرات ضد‌صرعی این دارو گزارش شده است. هدف این مطالعه بررسی اثرات ضد تشنجی عصاره هیدروالکلی گیاه ریحان در مدل حیوانی تشنج با پنتیلین تترازول در موش سوری بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی از 48 سر موش آزمایشگاهی ماده در شش گروه هشت ‌تایی استفاده شد. عصاره هیدروالکلی گیاه ریحان پس از تهیه با سرم فیزیولوژی رقیق شد. گروه‌های آزمایشی شامل؛ کنترل، شاهد و چهارگروه تیماری بودند که به‌ ترتیب؛ دوزهای 100، 250، 300 و 350 میلی‌گرم بر کیلوگرم عصاره را به روش داخل صفاقی 65 دقیقه قبل از تزریق پنتیلن تترازول دریافت کردند و فاکتورهای علایم تشنج و تعداد علایم بررسی شدند. داده‌ها با آزمون‌های آماری توکی، دانکن و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: موش‌های گروه دوز 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم بیشترین حملات صرع را نشان دادند. نمونه‌ها در دو دوز 100 و 250 میلی‌گرم بر کیلوگرم در مقایسه با گروه‌های دیگر به ترتیب بیشترین و کمترین انقباضات میوکلونیک را بروز دادند. گروه تیماری با دوز 250 میلی‌گرم بر کیلوگرم 65 دقیقه قبل از تزریق پنتیلن تترازول سه فاکتور، تعداد تشنج و میزان مرگ و میر به ترتیب به طور معنی‌داری دچار افزایش، کاهش و کاهش شدند(05/0P<). نتیجه‌گیری: می‌توان عصاره هیدروالکلی ریحان در دوز250 میلی‌گرم بر کیلوگرم را به عنوان دارویی پیشنهادی و مؤثر در جلوگیری از تشنج در مدل حیوانی معرفی نمود. واژه‌های کلیدی: صرع، گیاه ریحان، تشنج، پنتیلن تترازول
واژه‌های کلیدی: واژه‌های کلیدی: صرع، گیاه ریحان، تشنج، پنتیلن تترازول
متن کامل [PDF 677 kb]   (1859 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1394/2/14 | پذیرش: 1394/2/14 | انتشار: 1394/2/14


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 18، شماره 8 - ( 2-1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها