Armaghane Danesh

fa اثربخشی آموزش تاب آوری بر خودتنظیمی و امید به زندگی دانش آموزان پسر متوسطه اول با گرایش خودکشی Effectiveness of Resilience Training on Self-Regulation and Hopefulness in First Grade Male Secondary School Students with Suicidal Tendencies روانشناسی Psychology پژوهشي Research هدف: خودتنظیمی و امید به زندگی از عوامل روان شناختی مؤثر در کاهش آسیب های هیجانی و گرایش به خودکشی در نوجوانان به شمار می روند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تاب‌آوری بر خود‌تنظیمی و امید به زندگی دانش‌آموزان پسر متوسطه اول با گرایش خودکشی در منطقه دیشموک انجام شد. روش: این پژوهش به شیوه نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پسر متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود که از بین آن‌ها، ۶۰ نفر که در پرسشنامه تمایل به خودکشی اورباخ و همکاران نمره بالایی کسب کرده بودند، به‌صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل(هر گروه 30 نفر) تقسیم شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خود‌تنظیمی میلر و براون و پرسشنامه امید به زندگی میلر و پاورز بود. گروه آزمایش در طی 13 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش تاب‌آوری قرار گرفت و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت ننمود. پس‌آزمون و آزمون پیگیری نیز برای هر دو گروه اجرا شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرم‌افزار SPSS26 تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین خودتنظیمی در گروه آزمایش از 183/70 در پیش آزمون به 202/93 در پس آزمون و 203 در آزمون پیگیری افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل کاهش اندکی داشت و از 184/093 در پیش آزمون به 183/86در پس آزمون و 182/06 در مرحله پیگیری رسید؛ همچنین میانگین امید به زندگی در گروه آزمایش از 133/10 در پیش آزمون به 161/73در پس آزمون و 159/93 در آزمون پیگیری افزایش یافت در حالی که در گروه کنترل کاهش مشاهده شد و از 124/56 در پیش آزمون به 126/63 در پس آزمون و 131/03 در آزمون پیگیری رسید. نتایج تحلیل واریانس نشان داد اثر زمان بر خودتنظیمی معنادار است (0/001=P ،10/921=F) و همچنین بر امید به زندگی نیز معنادار می باشد (0/001=P ،102/926=F). اثر تعامل گروه و زمان نیز برای هر دو متغیر معنادار بود (0/001>P). هم چنین، نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی حاکی از آن بود که افزایش معنادار در میانگین نمرات خود‌تنظیمی و امید به زندگی در گروه آزمایش تا زمان پیگیری نیز حفظ شده است. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد آموزش مبتنی بر تاب‌آوری می‌تواند به‌عنوان روشی مؤثر و ماندگار برای ارتقای خود‌تنظیمی و امید به زندگی در دانش‌آموزان متوسطه اول با گرایش به خودکشی مورد استفاده قرار گیرد.   Aim: Self-regulation and life expectancy are among the psychological factors that play an important role in reducing emotional problems and suisidal tendencies in adolescents. The present study aimed to investigate the effectiveness of resilience training on self regulation and life expectancy among male lower secondary school students with suicidal tendencies in Dishmook region. Method: This study was a quasi-experimental design with pre-test, post test, and follow-up with a control group. The statistical population included all male lower secondary school students in the 2023–2024 academic year. From this population, 60 students who obtained high scores on the Auerbakh et al. suicidal tendency questionnaire were randomly selected and assigned to experimental and control groups (30 participants in each group). The research instruments included the Miller and Brown Self-Regulation Questionnaire and the Miller and Powers Life Orientation (Life Expectancy) Questionaire. The experimental group received 13 sessions of 90-minute resilience training, while the control group received intervention. Post-test and follow-up assessments were conducted for both groups. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and Bonferroni post hoc test in SPSS version 26. semi-experimental study was conducted using a pretest-posttest-follow-up design with a control group. Results: The results showed that the mean self-regulation score in the experimental group increased from 183.70 in the pre-test to 202.93 in the post-test and 203 in the follow-up, whereas the control group showed a slight decrease from 184.93 to 183.86 and 182.06, respectively. Moreover, the mean life expectancy score in the experimental group increased from 133.10 in pre-test to 161.73 in the post-test and 159.93 in the follow-up, while the control group showed a decrease from 131.03 to 126.63 and 124.56, respectively. The results of repeated measures ANOVA indicated a significant effect of time on self-regulation (F=10.921, P=0.001) and life expectancy (F=102.926, P=0.001). The interaction effect between group and time also significant for both vriables (p<0.001). Furthermore, Bonferroni post hoc results showed that the significant improvements in self-regulation and life expectancy in the experimental group were maintained at follow-up. Conclusion: The findings suggest that resilience-based training can be considered an effective and sustainable intervention for improving self-regulation and life ecpectancy among lower secondary school students with suicidal tendencies.   آموزش تاب‌آوری، خودتنظیمی، امید به زندگی، گرایش به خودکشی، دوره متوسطه اول Resilience Training, Self-Regulation, Life Expectancy, Suicidal Tendency, Secondary Education 0 0 http://armaghanj.yums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3139-1&slc_lang=fa&sid=1 Mansour Sodani منصور سودانی sodani_m@scu.ac.ir 1989402437 100319475328460033344 Yes Shahid Chamran University of Ahvaz دانشگاه شهید چمران اهواز Shoja Paziresh شجاع پذیرش Paziresh.shoja@gmail.com 6000109547 100319475328460033345 No Shahid Chamran University of Ahvaz دانشگاه شهید چمران اهواز