:: دوره 12، شماره 4 - ( 10-1386 ) ::
جلد 12 شماره 4 صفحات 55-64 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر گنادوتروپین جفتی انسان بر میزان تخمک‌های بالغ شده انسان در محیط کشت و جنین‌های هشت سلولی ایجاد شده به روش تزریق اسپرم به سیتوپلاسم تخمک
دکتر جواد بهار آراء1، دکتر نزهت موسوی‌فر، دکتر محسن جلالی، فرزانه عدل
1- ، baharara@yahoo.com
چکیده:   (2203 مشاهده)
چکیده: مقدمه و هدف: درمان ناباروری با استفاده از بلوغ تخمک‌ها در محیط کشت آزمایشگاهی کاربردهای فراوانی دارد. این کار خطر تحریک بیش از حد تخمدان‌ها را کاهش داده و یک درمان جایگزین مناسب برای زنان دارای سندرم تخمدان پلی‌کیستیک می‌باشد که در اثر تحریک تخمدان برای لقاح آزمایشگاهی دچار مشکل می‌شوند. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر گنادوتروپین جفتی انسان بر میزان تخمک‌های بالغ شده انسان در محیط کشت و جنین‌های هشت سلولی ایجاد شده به روش تزریق اسپرم به سیتوپلاسم تخمک انجام گرفته است. مواد روش‌ها: این مطالعه تجربی در سال‌های 1386ـ 1385 در مرکز تحقیقاتی درمانی ناباروری منتصریه دانشگاه علوم پزشکی مشهد و آزمایشگاه تحقیقاتی سلولی تکوینی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد انجام شد. تعداد 168 تخمک نابالغ از بین تخمک‌های به دست آمده از تخمدان زنان کاندید لقاح آزمایشگاهی به صورت تصادفی به سه گروه مساوی؛ کنترل، تجربی 1 و 2 تقسیم‌بندی شدند؛ تخمک‌های نابالغ در گروه کنترل حاوی محیط کشت جی یک به علاوه آلبومین سرم انسانی 10 درصد، گروه تجربی 1 حاوی محیط کشت جی یک و آلبومین سرم انسانی 10 درصد به علاوه گنادوتروپین جفتی انسان (10 واحد در میلی‌لیتر) و گروه تجربی 2 حاوی محیط کشت جی یک و آلبومین سرم انسانی 10 درصد به علاوه گنادوتروپین جفتی انسان(5 واحد در میلی‌لیتر) قرار داده شدند. میزان تخمک‌های بالغ شده پس از 24 ساعت بررسی گردید. سپس تخمک‌های بالغ شده به روش تزریق اسپرم به سیتوپلاسم تخمک بارور شده و در ادامه تعداد رویان‌های هشت سلولی ایجاد شده 72 ساعت پس از لقاح به وسیله میکروسکوپ معکوس بررسی گردید. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری مجذور کای تحلیل گردید. یافته‌ها: یافته‌های این تحقیق نشان داد که هر دو غلظت گنادوتروپین جفتی انسان مورد استفاده سبب افزایش معنی‌دار میزان بلوغ اووسیت‌های نابالغ انسانی در هر دو گروه تجربی 1 و 2 در مقایسه با گروه کنترل شده است. همچنین میزان رسیدن رویان‌ها به مرحله هشت سلولی در دو گروه تجربی افزایش معنی‌داری نسبت به گروه کنترل نشان داد (05/0p< ). مقایسه آماری بین دو گروه تجربی 1 و2 با یکدیگر نشان داد میزان بلوغ اووسیت‌های نابالغ اختلاف معنی‌دار ندارد، اما تعداد رویان‌های هشت سلولی در گروه تیماری گنادوتروپین جفتی انسان(5 واحد در میلی‌لیتر) نسبت به گروه تیماری گنادوتروپین جفتی انسان (10 واحد در میلی‌لیتر)افزایش معنی‌داری نشان داد. نتیجه‌گیری: هر دو غلظت گنادوتروپین جفتی انسان در محیط کشت باعث افزایش میزان تخمک‌های نابالغ انسانی و جنین‌های ایجاد شده به روش تزریق اسپرم به سیتوپلاسم تخمک می‌شوند، اما استفاده از غلظت گنادوتروپین جفتی انسان (5 واحد در میلی‌لیتر) سبب افزایش بیشتر میزان جنین‌های هشت سلولی ایجاد شده می‌شود. واژه‌های کلیدی: بلوغ آزمایشگاهی اووسیت‌ها، گنادوتروپین جفتی انسان، تزریق اسپرم به سیتوپلاسم تخمک
متن کامل [PDF 2472 kb]   (997 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۳/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۴/۳/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۳/۱۱


XML   English Abstract   Print



دوره 12، شماره 4 - ( 10-1386 ) برگشت به فهرست نسخه ها