:: دوره 20، شماره 2 - ( 2-1394 ) ::
جلد 20 شماره 2 صفحات 127-137 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر بابونه بر بهبودی زخم لیشمانیوز جلدی ناشی از لیشمانیا ماژور در موش‌های بالب سی
علیرضا دشت پیما1، عبدالعلی مشفع2، لیلا منظوری3، نصیر عارف خواه4، سعیده شهریاری5، مبین محسنی6، مجتبی عباسی7، جلال نوشادیان7
1- 1کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران ، amoshfea@yahoo.com
2- 2مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران
3- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت ، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران،
4- گروه انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران،
5- گروه فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز ، ایران
6- گروه دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی‌واحد شهر کرد، شهرکرد، ایران
7- دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران
چکیده:   (2931 مشاهده)
زمینه و هدف: درمان لیشمانیوز جلدی(سالک) هنوز بر پایه استفاده از ترکیب‌های 5 ظرفیتی آنتی‌موان که دارویی تزریقی و پرعارضه می‌باشد صورت می‌گیرد. هدف از این مطالعه بررسی اثر جوشانده بابونه به صورت موضعی بر زخم لیشمانیوز جلدی ناشی از لیشمانیا ماژور در موش‌های بالب سی می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 22 سر موش نژاد بالب سی پس از تلقیح پروماستیگوت لیشمانیا ماژور، در قاعده دم آنها، و ایجاد زخم لیشمانیوز، در سه گروه شامل؛: گروه تحت درمان با جوشانده بابونه (12 سر)، گروه تحت درمان با گلوکانتیم(5 سر ) و گروه بدون درمان(5 سر ) وارد شدند. به مدت دو هفته، روزانه موش‌های گروه اول به مدت 5 دقیقه در معرض جوشانده بابونه و گروه دوم با تزریق درون صفاقی داروی گلوکانتیم مورد درمان قرار گرفتند. قطر و وضعیت بهبودی زخم‌ها در ابتدا و پایان مطالعه بررسی و ثبت شدند. داده‌های با استفاده از آزمون‌های آماری تی زوجی، آنالیز واریانس و تست تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: مقایسه وضعیت بهبودی زخم در سه گروه نشان داد که زخم در3/58 درصد گروه دریافت کننده جوشانده بابونه و 80 درصد گروه دریافت کننده گلوکانتیم بهبود یافت، اما در گروه شاهد بهبودی زخم حاصل نشد و این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار بود(028/0=p). میزان بهبودی زخم در دو گروه دریافت کنننده جوشانده بابونه و گلوکانتیم از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری نداشت(6/0=p). میانگین مساحت زخم در سه گروه بعد از درمان از نظر آماری تفاوت معنی‌داری داشت(0001/0=p)، اما میانگین مساحت زخم در دو گروه دریافت کننده گلوکانتیم و جوشانده بابونه از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری: اثر جوشانده بابونه بر بهبودی زخم سالک نزدیک به اثر گلوکانتیم در درمان این بیماری می‌باشد. با توجه به این موضوع و وجود عوارض جانبی و روش استفاده از ترکیب‌های 5 ظرفیتی آنتی‌موان، می‌توان جوشانده بابونه را به عنوان داروی جایگزین در درمان بیماران مبتلا به سالک پیشنهاد نمود.
واژه‌های کلیدی: لیشمانیوز جلدی، بابونه، موش بالب سی، درمان
متن کامل [PDF 403 kb]   (1372 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۲/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۴/۲/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۴/۲/۱۴


XML   English Abstract   Print



دوره 20، شماره 2 - ( 2-1394 ) برگشت به فهرست نسخه ها