[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 22، شماره 3 - ( مرداد و شهریور 1396 ) ::
جلد 22 شماره 3 صفحات 282-294 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه دو شدت تمرین هوازی (کم شدت و شدت بالا) بر بیان پروتئین پری‌لیپین 2 عضله اسکلتی، سطوح سرمی گلوکز و انسولین موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوسین
مهدی غفاری1، دکتر ابراهیم بنی طالبی 2، دکتر محمد فرامرزی3، دکتر عبدالناصر محبی4
1- دانشجوی دکتری دانشگاه شهرکرد
2- استادیار دانشگاه شهرکرد ، banitalebi.e@gmail.com
3- دانشیار دانشگاه شهرکرد
4- استادیار دانشگاه شهرکرد
چکیده:   (197 مشاهده)

زمینه و هدف: اختلال متابولیسم چربی در ایجاد مقاومت به انسولین در عضلات اسکلتی نقش مهمی ایفا می­کند و پروتئین­های قطره چربی همچون پری‌لیپین 2 (PLIN2) در تنظیم سوخت‌وساز چربی داخل سلولی مؤثر است. از جمله مسیرهای پیشنهادشده برای اعمال اثرات فعالیت استقامتی در بیماری‌های متابولیک، تأثیر فعالیت بدنی بر لیپولیز درون عضلانی است. لذا هدف از این مطالعه مقایسه دو شدت تمرین هوازی (کم شدت و شدت بالا) بر بیان پروتئین پری‌لیپین 2 عضله اسکلتی، سطوح سرمی گلوکز و انسولین موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوسین است.

روش‌بررسی: تعداد 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به‌صورت تصادفی ساده به سه گروه شامل دو گروه مداخله (گروه با تمرین استقامتی کم شدت (8=n) و گروه با تمرین تداومی با شدت بالا (8=n)) و یک گروه کنترل (8=n) تقسیم شدند. پس از دیابتی کردن موش‌های صحرایی از طریق تزریق (55 میلی‌گرم بر ازای هر کیلوگرم وزن بدن) داروی استرپتوزوسین به‌صورت درون صفاقی، تمرین استقامتی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته روی موش‌های صحرایی دیابتی اعمال شد. شدت تمرین در گروه کم شدت معادل سرعت 18 متر بر دقیقه (معادل ۵5-۶5 درصد Vo2max)، شدت تمرین در گروه تمرینی با شدت بالا معادل سرعت 34 متر بر دقیقه (معادل ۸5 درصد Vo2max) بود و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای را در این مدت دریافت نکردند. بیان نسبی پروتئین پری‌لیپین 2 با تکنیک وسترن بلات انجام شد. جهت تعیین معنی‌دار بودن تفاوت بین متغیرها از آزمون آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج مقایسه بین گروهی، اختلاف معنی‌داری بین سه گروه در متغیرهای پری‌لیپین ۲ نشان داد (037/0=p). نتایج آزمون تعقیبی بیانگر معنی‌دار بودن نتایج بین دو گروه کنترل دیابتی و گروه دیابتی تمرین با شدت بالا بود (028/0=P)، اما تفاوت معنی­داری در میزان پری‌لیپین ۲ در گروه تمرین کم شدت نسبت به گروه کنترل وجود نداشت (38/0P=). همچنین بین گروه تمرینی کم شدت و با شدت بالا اختلاف معنی‌داری وجود نداشت (38/0=P). نتایج مقایسه بین گروهی، اختلاف معنی‌داری بین سه گروه در سطوح سرومی گلوکز و انسولین نشان نداد (به ترتیب 09/0=p و 28/0=p).

 نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش می‌توان به اثرات تعدیلی تمرینات استقامتی با شدت بالا در افزایش بیان پری‌لیپین 2 در نمونه‌های دیابتی اشاره کرد.

واژه‌های کلیدی: دیابت، پری‌لیپین 2، تمرین استقامتی، تری گلیسیریدهای درون عضلانی، مقاومت به انسولین
متن کامل [PDF 175 kb]   (59 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش
دریافت: ۱۳۹۶/۳/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۵/۱۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۵/۱۹
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

ghafari M, banitaledi E, faramarzi M, mohebi A. Comparing two aerobic training intensity (low intensity and high intensity) on PLIN2 protein expression in skeletal muscle, serum glucose levels and insulin in Streptozotocin-induced diabetic rats. Armaghane danesh. 2017; 22 (3) :282-294
URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1843-fa.html
غفاری مهدی، بنی طالبی ابراهیم، فرامرزی محمد، محبی عبدالناصر. مقایسه دو شدت تمرین هوازی (کم شدت و شدت بالا) بر بیان پروتئین پری‌لیپین 2 عضله اسکلتی، سطوح سرمی گلوکز و انسولین موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوسین. ارمغان دانش. 1396; 22 (3) :282-294

URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1843-fa.html

دوره 22، شماره 3 - ( مرداد و شهریور 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
ارمغان دانش Armaghane danesh
Persian site map - English site map - Created in 0.051 seconds with 795 queries by yektaweb 3461