[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 22، شماره 5 - ( آذر و دی 1396 ) ::
جلد 22 شماره 5 صفحات 637-650 برگشت به فهرست نسخه ها
تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر کیفیت زندگی مادران دارای کودک مبتلا به سرطان
امین براتیان1، آمنه سادات کاظمی2، رضا داورنیا 3، مجتبی حقانی زمیدانی4
1- گروه مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران،
2- گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم پزشکی تهران، تهران، ایران،
3- گروه روان شناسی تربیتی، پژوهشگاه رشد معارف، آکادمی‌تحصیلات تاجیکستان، دوشنبه، تاجیکستان ، rezadavarniya@yahoo.com
4- گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
چکیده:   (1010 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: سرطان یکی از بیماری‌های مزمن است. علی‌رغم پیشرفت‌های پزشکی، درمان‌ سرطان و افزایش تعداد بهبود یافتگان از سرطان، هم‌چنان از لحاظ احساس درماندگی و ترس عمیقی که در فرد ایجاد می‌کند، بی­مانند است. والدین کودکان مبتلا به سرطان بیشتر از والدین کودکان سالم در معرض مشکلات روان شناختی از قبیل اضطراب، افسردگی، استرس و به طور کلی تهدید سلامت روان می‌باشند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی مادران دارای کودک مبتلا به سرطان انجام شد.
 
روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی که به شیوه پیش‌آزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل انجام شد، از میان مادران کودکان مبتلا به سرطان مراجعه کننده به موسسه حمایت از کودکان سرطانی (محک) شهر تهران در سال 1395، 30 نفر از مادران  به شیوه نمونه‌گیری در دسترس و بر اساس ملاک‌های ورود و خروج به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل (هر زیر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ارزیابی کیفیت زندگی آزمودنی­ها با بهره‌گیری از پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی انجام گرفت. شرکت کنندگان گروه آزمایش به مدت 8 جلسه و به شیوه گروهی در معرض درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند، در حالی که آزمودنیهای گروه کنترل درمانی دریافت ننمودند. داده‌ه‌ها با استفاده از آزمون آماری کوواریانس تک متغیری(آنکوا) تجزیه و تحلیل شدند.
 
یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار نمرات کیفیت زندگی آزمودنی‌های گروه آزمایش در مرحله پیش آزمون40/6± 40/70 و در مرحله پس‌آزمون 35/13± 87/92 بود. در گروه کنترل نیز میانگین و انحراف معیار نمرات کیفیت زندگی قبل از مداخله 73/5± 07/69 و بعد از مداخله 58/7± 68 بود. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیری نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معنی‌داری باعث بهبود کیفیت زندگی آزمودنی‌های گروه مداخله در مرحله پس‌آزمون شده بود )35/45 =F و 01/0 p< (.
 
نتیجه گیری: مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود کیفیت زندگی مادران کودکان سرطانی مؤثر بود. این روش درمانی به عنوان گزینه درمانی مؤثر و مناسب جهت کاهش مشکلات روان شناختی والدین کودکان مبتلا به بیماری‌های مزمن توصیه می‌گردد.

 
واژه‌های کلیدی: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، سرطان، کیفیت زندگی
متن کامل [PDF 636 kb]   (205 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۷/۶
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Baratian A, Kazemi A, Davarniya R, Haghani Zemeidani M. The Effect of Acceptance and Commitment (ACT) Therapy on the Quality of Life of Mothers with a Child Cancer. Armaghane danesh. 2017; 22 (5) :637-650
URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1786-fa.html

براتیان امین، کاظمی آمنه سادات، داورنیا رضا، حقانی زمیدانی مجتبی. تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر کیفیت زندگی مادران دارای کودک مبتلا به سرطان. ارمغان دانش. 1396; 22 (5) :637-650

URL: http://armaghanj.yums.ac.ir/article-1-1786-fa.html



دوره 22، شماره 5 - ( آذر و دی 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
ارمغان دانش Armaghane danesh
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3638