زمینه و هدف: اختلال شخصیت مرزی یکی از مشکلات مهم سلامت است که با عواقب نامطلوب برای افراد در خانواده‌ها مطرح است، پژوهش حاضر با هدف مقایسه کارکردهای اجرایی و دشواری در نظم بخشی هیجانی در معتادان با صفات شخصیت مرزی بالا و پایین انجام شد.

روش بررسی: طرح پژوهش حاضر علی ـ مقایسه‌ای بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه­ مردان سوء مصرف کننده مواد بود که در سال 1392 به مراکز ترک اعتیاد مراجعه کرده بودند. 80 نفر معتاد، با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و با استفاده از پرسشنامه صفات شخصیت مرزی(STB) در دو گروه 40 نفری به صورت معتادان با صفات مرزی بالا و پایین قرار گرفتند. سپس آزمون دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین و مقیاس دشواری در نظم بخشی هیجانی روی دو گروه اجرا شد. داده‌ه‌های آماری با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری مانوا و آزمون LSD تجزیه و تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که معتادان با صفات مرزی بالا نسبت به معتادان با صفات مرزی پایین در آزمون دسته‌بندی کارت‌های ویسکانسین عملکرد ضعیف‌تری داشته و تعداد خطای درجاماندگی (018/0=p) و خطای کل (002/0=p)آنها بالاتر است. هم‌چنین معتادان با صفات مرزی بالا، نمرات بالاتری در متغیر دشواری در نظم بخشی هیجانی(002/0=p) نسبت به معتادان با صفات شخصیت مرزی پایین دارند.

نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که معتادان با صفات مرزی بالا، عملکرد ضعیف‌تری در کارکرد های اجرایی و سطوح بالاتری از دشواری در نظم بخشی هیجانی دارند که این امر می‌تواند ناشی از تأثیر وابستگی دارویی بر عملکرد عصب شناختی آنها باشد که منجر به عملکرد ضعیف تر این افراد در مقایسه با معتادان با صفات مرزی پایین شده است.